Taki dostałem list.

Witam.
Sprzedaż takiego znanego bloga to chyba żart ! Może się zdarzyć, że ktoś go kupi i od razu „uśmierci”. Tak jak wymyśloną kiedyś żarówkę,  wytrzymującą świecenie przez minimum 100 000 godzin. Pewien koncern  wykupił patent i schował go głęboko do szuflady. A my mamy systematycznie KUPOWAĆ, KUPOWAĆ nowe żarówki…. Idzie Pan do więzienia za długi lub rzekome długi ? Może chce Pan wreszcie normalnie żyć ?

Pozdrawiam

M.
P.S.
Życzę zdrowia, szczęścia, pogody ducha i odpuszczenia długów……… Pomysł na bloga o polskim chorym systemie retail – bardzo dobry. Wielu Polaków (w tym ja) obserwując z zewnątrz markety, pustostany, głodnych ochroniarzy, zaszczutych najemców domyślałem się, że tam jest coś złego. Ale takiego bagna to się nie spodziewałem. Smutne.

I taki.

„Jest coś takiego w życiu, że człowiek mimo sugestii innych wybiera własną drogę. Tak było i w Twoim przypadku. Seminarium, retail i pewnie wiele innych decyzji. Dziś się żegnamy, ale koniec czegoś jest zawsze początkiem czegoś nowego. Może fajniejszego.

Pewnie, że szkoda. Dużo Ty się nauczyłeś, ale my też sporo wyciągnęliśmy z tej lekcji. Nikt nie zrobił dla najemców tyle co Ty ale czy można było więcej? Czy to już jest granica? Chyba tak. Czy to „retailowe” pokolenie jest stracone? Jest. 

Dobrze, że nie oglądasz się za siebie. Myślę, że dużo zyskasz na tym kroku. Oczyścisz się ze złych emocji. I pójdziesz dalej. Biznesowo i tak po prostu po ludzku. Nie wiem czy Ty jeszcze umiesz żyć bez blogowania. To się okaże. Może wrócisz silniejszy w innym wirtualnym pomyśle na siebie. Tym razem bardziej konstruktywnym. Czas spędzony przy blogu był dla mnie przyjemnością i zaszczytem. Fajnie, że choć w małym stopniu miałem wpływ na Twoje spojrzenia na sprawę. Dziękuję Ci za tę ciekawą lekcję.
Nie mówię do widzenia, raczej do zobaczenia. Kiedy i gdzie to się pewnie jeszcze okaże.

Życie jest zaskakujące.
Pozdrawiam Ciebie i dziękuję serdecznie gratulując decyzji. Nie myśl, że przychodzi mi to z łatwością.

Życzę Ci cierpliwości, siły, konsekwencji i determinacji. Nowy projekt to zawsze całe mnóstwo nieprzewidzianych wydarzeń.

Czekam za jakiś czas na jakieś wiadomości o nowym projekcie. Pamiętaj, że zawsze pisz kiedy tylko coś będziesz potrzebował. Jak nie potrzebujesz, to też czasem napisz. 😉

serdecznie pozdrawiam
Grzegorz

Jest też i inna wiadomość.

Portal Antykomuna (strona poświęcona edukacji) dziś na facebooku zamieścił linka.

https://www.facebook.com/Niezlomni/?fref=ts

Nie wiadomo kto ją redaguje, ale ma sporo czytelników.

Oprócz tego, że temat retailu znów dotrze do nowych ludzi to na uwagę zasługuje też inna akcja.

http://niezlomni.com/?p=25610

Czyli Ośrodki Pomocy Społecznej, domy dziecka, żłobki przedszkola i szkoły mogą za darmo dostać jabłka w ramach akcji wpierania sadowników.  Akcja potrwa do końca marca i Antykomuna wspiera ten projekt. Trzeba wypełnić jakieś papiery i zadowolone są dwie strony, ten który daje i ten, który bierze.

Akcję koordynuje Dominik Górecki (tel.669 459 395).

Zdarzyło się kilka przypadków,  gdzie obdarowany pchnął jabłka do sprzedaży na rynek. Dostał za darmo i sprzedał. Nie o to chodzi.

Antykomunie dziękuję.

„Licytacja trwa w najlepsze” mamy 3 zł. Idzie w górę. Co do listów, licytacji i zawartości-cóż. Można bez bloga żyć. Skoro jednak wpływają różne głosy to warto je opublikować. Ostatnim akordem będzie udział w konkursie blog roku. Niech się jeszcze do czegoś przyda. Szczegóły niebawem jak i historia z Oświęcimia poruszona przez Elżbietę Jaworowicz w Sprawie dla Reportera. (sygnał od czytelnika…)

Do prokuratury okręgowej w Zamościu wpłynęło doniesienie w sprawie nie rozliczenia pieniędzy za wykonaną rozbudowę gh Rynek  w Tomaszowie Lubelskim.

Pisałem o tym dawno, że zdarzają się przypadki udowadniania na siłę wykonawcom, że coś zrobione zostało źle. Generalnie chodzi o to, żeby za pieniądze firmy budowlanej zbudować sobie gh. Polecam wczorajszy program w TVP Info „To jest temat”. Chodzi o duże pieniądze. Stu ludzi zostało bez pieniędzy. Użyto siły. Galeria jest okupowana. Lokalny-nietykalny otoczył się ochroniarzami. Obejrzyj film.

http://www.tomaszowiak.pl/wiadomosci/?id=1692

Tomaszów Lubelski  liczy 16.000 mieszkańców. Galeria usilnie komercjalizuje. Galeria będzie wyglądała -teoretycznie, bo nic nie są warte te mapki, tak.

 

 Rzekomo piętro wygląda tak.

Sygnał dostałem od czytelniczki z Tomaszowa Lubelskiego. Co do zasady zasada jest taka: wszyscy jesteście nieudani. Podczas budowy Gemini Jasna Park w Tarnowie budowlańcy zeszli z placu budowy. W Nowym Sączu lokalny były milicjant nie wypłacił 20 milionów złotych. 

Tymczasem licytacja idzie ciężko, mamy oferenta na 2 PLN.

 

 

 http://allegro.pl/show_item.php?item=5970365749

Przyszłość należy do sieci czyli internetu. W tym-do blogerów. To sieć staje się opiniotwóczym medium, a portale wiodącymi źródłami informacji. Wiele tekstów ma też formułę poradników, podpowiedzi, sugestii i drogowskazów. Jako, że ten beniaminek w sensie tematycznym – doszedł do ściany, to czas najwyższy sprzedać  sprawdzone know-how.

Oferta skierowana jest w szczególności do Rafała Sonika i firmy Gemini Holdings, dalej do pana Miłka właściciela marki Czynsz Czyni Cuda, szansę ma też kultowy we wspieraniu samorządowców Echo Investments. Po bloga może też sięgnąć Carrefour lub Tesco. Nie zapominajmy też o potencjalnych nabywcach sprzedających na dużą skalę franczyzę.

Blog nie ma żadnych długów, egzekucji komorniczych ani zaciągniętych kredytów. Nie toczy się wobec niego żadne postępowanie karne.

Treści zawarte tutaj odróżniają się od klasycznych poradników takich jak: szybko schudnąć, jak być szczęśliwym, jak zarobić pierwszy milion, jak kierować tłumem, jak znaleźć męża czy żonę, jak  zostać milionerem, inwestować, jak tu zarobić żeby się nie narobić etc.

Blog jest medium które informuje jak nie dać się kiwnąć i nie stracić pieniędzy. Jest klasycznym dokumentem, który sprawia, że tysiące złotych zostają w kieszeni co z kolei ma wpływ na życie rodzinne i prywatne. Nie generuje depresji, prób samobójczych, ucieczek przed komornikami, ZUS-em i skarbówką. Jest skarbnicą wiedzy. W tym sensie blog jest poradnikiem-jak nie stracić kasy.

Trafił na łamy różnych nośników informacji czyli: onet.pl (3x), gazeta.pl (2x), natemat (2x), Gazeta Prawna (2x), Głos Wielkopolski –The Times(2x), wp.pl (1x), dziendobrybialystok.pl (2x), tygodnik Wprost (1x), wpolityce.pl (1x),warszawanaszemiasto.pl (1x), Express Reporterów (1x), mojabochnia.pl(1x), bielskobiala.pl. (1x), Skandale Historii (1x) i Echo (1x).

Licząc na okrągło na 22 miesiące pisania 22 publikacje. Blisko 580 tekstów na blogu, setki zdjęć. To daje perspektywę na przyszłość. Nowy właściciel może liczyć na jedną- darmową reklamę miesięcznie. To jest to know how. Blog jest rozpoznawalny i ma grupę stałych, lojalnych czytelników oraz komentatorów. Sprawił, że trudna jest do oszacowania liczba osób, które nie podpisały umowy w gh, a tym samym nie zarobił deweloper czy firma komercjalizująca.  Nowy właściciel może też być spokojny. Polska Rada Centrów Handlowych nie ma nic przeciwko, Unia Deweloperów też nie protestuje. Kancelarie Prawne widząc co się dzieje przyjęły pozycję kameleona. Zatem nie ma zagrożeń.  Dlatego warto zainwestować w bloga i markę Przeliczeni. Ten nowatorski koncept jest produktem polskim.  Do tej pory można na blogach kupić reklamę, tekst sponsorowany czy zamieścić zdjęcia. Ten produkt nie był „komercjalizowany”. To taki reklamowy „pustostan”. Dlatego proponujemy sprzedać w całości. 

Teraz idziemy krok dalej i spróbujemy przebić się z tą informacją w sieci. Żeby nie sprzedawać kota w worku przedstawiamy staty google. Licytacja ma charakter otwarty i zakończy się za dwa tygodnie. Kwota minimalna nie jest podana. Z szacunków wynika, że osoby współpracujące mają ok. 30 milionów długów. Dlatego też środki uzyskane ze sprzedaży „konceptu” pójdą na ich pokrycie. Autorzy zdjęć i tekstów otrzymają wierszówkę podzieloną na równe części. W przypadku nie uzyskania zadowalającej kwoty blog pozostanie w sieci w całości, a jego aktywność będzie ograniczona do jednego wpisu miesięcznie. Chyba, że wynikną jakieś nadzwyczajne okoliczności. Jesteśmy jednak dobrej myśli, że znajdzie się kupiec i wyłoży konkretną kasę na stół. W końcu to milionerzy?

Za dwa tygodnie ogłoszenie wyników licytacji na allegro. Można też kwoty zgłaszać na maila.Pozdrawiam)Kanał na youtube dorzucamy w gratisie i zapominamy o sprawie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P.S. Końcówkę przeznaczę na rzekomy „dług” (milion z odsetkami plus ZUS) wobec Gemini Holdings należącej do filantropa, filozofa, teologa  Rafała Sonika, zwycięzcy rajdu Dakar (za co nieustający szacunek) właściciela Gemini Jasna Park w Tarnowie i Gemini Park w Bielsku-Białej)))

Taki znalazłem tekst.Dla przypomnienia jednak, aby zrozumieć ten wpis należy w całości przeczytać ten tekst na onecie  i zestawić z tym.

http://wiadomosci.onet.pl/slask/dramat-najemcow-galerii-handlowych-koszmarne-wspomnienia-i-dlugi/gxbv5

„Nie milknie dyskusja po opublikowanym w portalu Onet.pl artykule p.t.: „Dramat najemców galerii handlowych: koszmarne wspomnienia i długi”. Artykuł ten opisuje historię jednego z najemców, długoletniego przedsiębiorcy, którego biznesowa fortuna skończyła się w momencie wynajęcia lokalu w jednej z galerii handlowych. Ów najemca zapowiada pozwy przeciwko galeriom handlowym o zadośćuczynienia i odszkodowania.

Twierdzi on, że głównym powodem bankructw najemców centrów handlowych jest brak klientów. Odpowiedzialność za taki stan rzeczy ponoszą oczywiście chciwi deweloperzy, którzy prezentują najemcom nieprawdziwe dane o foot fall projektów. Obecnie tropi i nagłaśnia domniemane oszustwa właścicieli centrów handlowych oraz prowadzi ostrzegawczego bloga dla najemców poświęconego tej tematyce. W artykule zdradza nawet, że za pisanie „prawdy” na temat praktyk centrów handlowych obawia się o swoje życie.

Unia Deweloperów Nieruchomości Komercyjnych kontaktowała się z Onet.pl w celu przedstawienia naszego punktu widzenia tej problematyki. Próby kontaktu z portalem zostały jednak całkowicie zignorowane – nikt, nawet kurtuazyjnie, nie odpowiedział na naszego e-maila. Tymczasem chcieliśmy zadać jedynie kilka prostych pytań. Na przykład, czy którykolwiek najemca został kiedykolwiek zmuszony przez któregoś wynajmującego do zawarcia umowy najmu? Czy treść takiej umowy trzyma się przed najemcami w tajemnicy? Czy nie wpuszcza się najemców do galerii handlowych przed podpisaniem przez nich umów najmu, aby przypadkiem nie byli w stanie zbadać uwarunkowań komercyjnych obiektu? Najemca, o którym mowa dużo mówi o oszustwach deweloperów galerii handlowych. Ciekawe jednak, czy w okresie kiedy sam prowadził sklep w galerii handlowej, nigdy nie zachwalał sprzedawanych w nim towarów twierdząc, że są one najlepszej jakości po najniższej cenie? A kiedy po zakupie zdezorientowany klient wrócił do jego sklepu twierdząc, że znalazł obok podobny towar, lecz sporo taniej, to czy oddał mu pieniądze?

Czyżby rzeczywiście podejrzewał, że jakiś inwestor wystawił na niego zlecenie?”

Autor wygląda tak.

 http://www.causafinita.pl/publikacje/a/wspolczesny-don-kichot-branzy-galerii-handlowych/89

Pan expert vel prawnik vel rzecznik prasowy stał się też blogerem. Uruchomił też komiczną tv w sieci którą śmiało można nazwać Sancho Pansa Retail TV. Postawione pytanie na końcu tekstu jest na tyle bezczelne, a tekst kłamliwy, że postawię pytanie. Czy ten człowiek jest Zbyszkiem z Bogdańca  czy mecenasem? Właściciel kancelarii prawnej Causa Finita. Być może pan mecenas wie o czymś o czym nie wiem? A może to pan mecenas miał zamiar przeprowadzić to zlecenie? W którym miejscu to jest napisane?

Po lekturze tego tekstu nie ulega wątpliwości, że to barwna postać. Jest jeden jednak problem, albo pan rzecznik vel Sancho nie potrafi czytać albo pan rzecznik vel retailer to usunie ze swojej strony. I to nie Don Kichot będzie chodził na klęczkach do pana mecenasa, ale to pan mecenas ze swoją świtą Robin Hooda łaskawie się pofatyguje. Pan mecenas jest też wziętym  pisarzem. Swoje wypociny publikuje na jednym z retailovych portali.

Kurtuazyjnie przestrzegam przed tą kancelarią prawną na wypadek szukania pomocy. Skoro Sancho w tak prostym tekście wciela się w różne postaci to trudno uwierzyć żeby miał pojęcie o czym np. pisze.

CAUSA FINITA Commercial Real Estate Law Firm jest czołową, specjalistyczną firmą prawniczą działającą na rynku nieruchomości komercyjnych – obiektów handlowych oraz hoteli.

W ciągu 8-letniej działalności zaufało nam wielu klientów. Polscy deweloperzy cenią sobie nasze doświadczenie i dogłębną biznesową wiedzę o zasadach, jakimi rządzi się rynek deweloperski. Klienci zagraniczni doceniają u nas znajomość polskich realiów prawnych połączoną z doświadczeniem w kontaktach z podmiotami zagranicznymi, komunikatywnością oraz kompleksowością w podejściu do zlecanych zagadnień.

 

 

 

 

„To chyba jakiś „standard” w centrach handlowych i pachnie tutaj „zmową cenową”. I jakimś dziwnym trafem to nie jest wina administracji, tylko a) wina pracowników najemcy, b) najemca źle dobrał asortyment c) po prostu – najemca nie zna się na handlu (a dziwne, bo zazwyczaj wcześniej się znał). Umowy bliźniaczo skonstruowane: kupujesz tylko prawo do płacenia czynszu, bo na nic poza tym nie masz wpływu. Jak widzę w umowie „opłata marketingowa” to już wiem: to dodatkowa stawka czynszu, ponieważ najemca nie ma wpływu, ani nie może oczekiwać rozliczenia budżetu marketingowego. I tak jest wszędzie: to samo tłumaczenie, iż cena jest rynkowa, tylko potem pół centrum puste, gdyż ceny rynkowej nikt zapłacić nie chce.

Umowa generalnie wygląda tak, że w zasadzie łamie prawo o swobodzie gospodarczej, ponieważ nie pozwala Ci na zamknięcie deficytowego punktu, czy nierentownej działalności, bo o tym decyduje właściciel budynku. Dla mnie jest to po prostu przestępstwo. W naszej pięknej stolicy jest takie jedno cudowne centrum z meblami, gdzie standardowo terroryzuje się najemców poprzez stosowanie taktyki okresowych braków w dostawie energii elektrycznej (co pogłębia złą sytuację delikwenta, gdyż uniemożliwia mu prowadzenie działalności), nie respektuje się zapisów w umowie, że po trzech miesiącach zaległości lokal powinien być obligatoryjnie zamknięty i zlikwidowany.

Niektórzy potracili tam dorobek całego życia i wpadli w takie długi, że już do końca życia będą na właścicieli budynku pracować. A najlepszy jest sposób komunikacji. Otóż najemca tam, to nie jest ich kontrahent tylko taki pętak, do którego wysyła się stróża z żądaniem iż właściciel jak pies ma się wstawić u Wielkiego Prezesa natychmiast. Rozmowy z tym, hmmmm chamem, często daleko odbiegają od standardów kultury osobistej. Przy końcu umowy, jak masz u nich długi to jesteś zastraszany, że jak nie podpiszesz aneksu o przedłużeniu umowy, to odbiorą Ci wszystko. 

No cóż. Na szczęście, jak zacząłem pracę na własne konto, to nauczony doświadczeniem swoich byłych pracodawców i przyjaciół omijam to miejsce z daleka. 

 

Opisuje to miejsce tylko po to, żeby zwrócić uwagę na fakt, że to nie są odosobnione przypadki. Dziki kraj, dzikie obyczaje, dziki kapitalizm, bez poszanowania stron umowy”.

To komentarz. Jest ich wiele. Istotą to zdanie:

„No cóż. Na szczęście, jak zacząłem pracę na własne konto, to nauczony doświadczeniem swoich byłych pracodawców i przyjaciół omijam to miejsce z daleka”. 

Kiedy sięgasz po niektóre gazety czy retailove teksty to zachęcają Cię do wyzwań. Do zarabiania. Do franczyzy. I jestem „za”. Bo firma-to mimo wszystko niezależność. I komfort decydowania o sobie. Tylko sam możesz wyrzucić się z pracy. Nikt tego nie zrobi. I to jest plus. Moim zdaniem nie chodzi tutaj o poszanowanie stron umowy. „Szacunek” to słowo w retalovej sekcie-nie istnieje.

To nie  jest biznes-w gh i ch. Dlaczego? Bo biznes to perspektywa i patrzenie do przodu. Biznes to rozwój. W zakłamanym systemie retail czyli deweloperskim produkcie zniszczenia firm zarabia realnie 20%?

Nie ma statystyk. Źródeł informacji. Dlatego to co pan napisał-jest więcej warte niż cały Puls Biznesu razem wzięty z retailovymi publikatorami, bo trudno to nazwać prasą. Można i trzeba robić PR. Jest potrzebny. Należy jednak pamiętać że pomiędzy PR, a wprowadzaniem w błąd jest cienka granica. Moczenie rąk w tym bagnie może w przyszłości przynieść dyskomfort-po już ogłoszonych czy tych przed nami-bankructwach samych galerii handlowych. Jajogłowi nie rozumieją jednego. Że to z reguły „wraca”. W takiej czy innej formie.

A z najnowszych ciekawostek łapanka w Poznaniu trwa na całego. Ponoć zostało jeszcze tylko kilka miejsc w osławionej Posnanii i trzeba się  spieszyć. Oferta na lokal z depilacją cukrem to jedyne 40 euro/m2 (lokal 50m2). Umowa-nie została podpisana.

 

 

„Witam

 

      Na dzień dzisiejszy jestem najemcą CH Agora w Bytomiu, pokrótce chciałabym przedstawić moją trudną sytuację. Około trzy lata temu otworzyłam pierwszy sklep na agorze, po około pół roku sklep zaczął przynosić straty wszelkie negocjacje z Dyrekcją agory nie przynosiły żadnego skutku. Pomimo rosnącego zadłużenia zaproponowano otworzenie mi drugiego sklepu z zapewnieniem  wyłączności na dany asortyment  po miesiącu dwa sklepy dalej otworzono „Pepco” które stanowiło dla nas zabójczą konkurencje,

Zadłużenie dalej rosło i pomimo nie dotrzymania zapisów warunków umowy (brak płatności czynszu) Dyrekcja nie chciała słyszeć o zamknięciu sklepów. Zaproponowała nam i wręcz wymusiła otwarcie przez nas trzeciego punktu, który miał zaspokoić nasze zadłużenie względem Agory.

Nadmieniam, iż w CH Agora na dzień dzisiejszym  około 30% lokali jest zamkniętych i mimo, iż udało nam się znaleźć najemców którzy weszliby w nasze prawa nie uzyskaliśmy zgody na rozwiązanie umów. Najgorsza sytuacja wynikła pod koniec zeszłego roku gdzie zgodzili się na zamknięcie jednego punktu poszerzenie asortymentu na drugim punkcie co wiązało się z wzięciem kolejnych przeze mnie kredytów.

Rozmowy odbywały się prawie co tydzień, sklep po remoncie oczywiście naszym kosztem został otwarty 13.01 okazało się przez ten krótki czas zaczął przynosić zamierzony dochód. Dnia 27.01 przyniesiono do sklepu korespondencje tj., wypowiedzenie nam umowy najmu na ten sklep bez podania przyczyn, a podczas rozmowy chcieli mnie zmusić do podpisania doręczenia wypowiedzenia, zostawiając mnie z trzecim punktem zupełnie nie dochodowym”.

Sprawą zajmuje się mecenas Krzysztof Malinowski.

Agora łamie psychiki i prawo. To nie pierwsze tego rodzaju zachowanie wobec ludzi.

System retail w pełnej krasie.  Ludzie zadłużeni są na 280.000 zł. Kryminogenne zachowania zorganizowanych grup o charakterze przestępczym. Dziwne, że ktoś tam jeszcze komuś czegoś nie przetrącił. 

Odzywają się kolejni najemcy. Drugi przypadek. Przejęcie rentownego lokalu.

Istnieje podejrzenie ujawnienia danych o obrotach najemcy podmiotowi, który przejął rentowny lokal w 7 dni, a nierentowny najemca musi ciągnąć. Nie wykluczone, że sprawa trafi do prokuratury z doniesieniem o podejrzeniu popełnienia przestępstwa poprzez ujawnienie danych finansowych przedsiębiorcy innemu podmiotowi. 

W listopadzie minionego roku wygasły umowy kilkunastu podmiotom. Zniknęły m.in. : 5-10-15, Atlantic, Wina Świata, Oidii, Kami, Haevy Buty, Odzież ciążowa, Bielas (pościele), Telly Weijl, Pretty One, Big Star i Triumph. Gh pustoszeje.

 

„Panie Danielu, wczoraj odwiedziłem niedawno otwartą Galerię A2. Była godzina 18.30, a zainteresowanie zakupami i sklepami jak widać na zdjęciach „ogromne”. 

 

 

 

 

 

 

Kolejne centrum handlowe w Poznaniu, a czekamy na otwarcie kolejnego – Posnania, ogromnego, betonowego brzydala, na filmie można zobaczyć wielu zadowolonych ludzi spędzających tam KAŻDY wolny czas 🙂
https://www.youtube.com/watch?time_continue=307&v=BGljv_-GHZ0
Pozdrawiam
Marcin

Dziękuję. Pozdrawiam.

W ramach reaserchu-tak się to w nowomowie nazywa dziś kolejne zdjęcia ” z szuflady”. Do tej pory nie wykorzystane. Ilustrujące system retail i jego wyjątkowość..

Uśmiechnięte promocje na śmietniku dworcogalerii „handlowej”.

Nowa marka szajs pepco kofi. Trudno powiedzieć czy to otwarcie czy zamknięcie.

 To najmniejsza „wyspa” ze standardowo znanych. Koszt-2000 zł brutto miesięcznie. Plastry-nie poszły. Wyspa szybko zniknęła z weekendowej gh pn. „szczęście” w Lublinie.

Zastanawiasz się czy władować pieniądze w lokal?Sugeruję w galeryjne kupony lotto. 

Nie ulega wątpliwości, że gh to miejsce na których wielu zarobiło. To m.in. producenci krzeseł.

W retailowym żargonie-biznes nie wypalił. Racja.

 Z tych dokumentów wynika, że kobieta została najpierw usunięta, potem ukarana-łączna egzekucja to milion złotych.

Jaki to był biznes?

 W wielu gh w systemie retail zarabiasz na kredycie. Pijarowsko chodzi o to, aby klienci się nie tłoczyli. Przerost formy nad treścią ma swój biznesowy cel.

 

 Unijne dotacje są szansą, aby uruchomić coś swojego. W tym przypadku dług wobec gh to ok. dwóch milionów złotych. Nowy nabywca przejął mebelki. Otwarł się przy ulicy. Działa. Zarabia. Ten co wziął dotację-został wykluczony społecznie. „odpowiedź na realne potrzeby” zakończyła się jak wyżej.

 Zatrzymajmy się tutaj na chwilę. „Co druga” franczyza to lody, budy na kołach itp. W książce „Franczyza-fakty i mity” szczegółowa analiza w oparciu o rozmowy z autorytetami co lodem jest, a co nie jest i gdzie tkwi pułapka. Poruszymy też tematy związane z markowymi majtkami i biustonoszami. 

Tymczasem zajrzyjmy do kościoła pw. retailu. Jak w Santa Maria Maggiore.

 Anioły biznesu zasłaniają puste kafle.

 -Panie. Tutaj mnóstwo wycieczek zjeżdża. Jesteśmy dumni z Manufaktury. Dzieci, gimnazjaliści, turyści-mówi motorniczy z Łodzi.

Aby było wygodniej tramwaj sukcesu-średnio zwiększa obroty.

 Kwiaciarnia w formie wyspy może mieć sens. Nie lokal. Chcesz otworzyć kwiaciarnię? Ustal gdzie jest poprzednik.

 Gh to miejsca dla ludzi o szczególnej wrażliwości-kultura, sztuka. To zapychacze pustostanów.

 Podczas  retailovej rozmowy ktoś porównał wały w galeriach i systemie „franczyzowym” do fauli w piłce nożnej. 

W futbolu nawet jak Ci złamią dwie nogi (co się jeszcze chyba nie zdarzyło) to po rehabilitacji możesz grać dalej lub zająć się czymś innym. 

Nie ulega wątpliwości, że gh to dobre miejsce na spotkania. Dokumentując to bagno, wiele godzin spędziłem w środku.

 Sprawić wrażenie czegoś więcej. Czegoś naj. Gh to również szansa dla kamieniarzy.

 Prosperujący bar w upadającym centrum w Załężu.

 Niskie czynsze. Nie spełnione deklaracje. Coś miało być-nie ma, czyli bunt „najemców” i standardowo jeden odważny-reszta wg standardu. Ze ścian spoglądają stare tytuły. Trudno oprzeć się wrażeniu jakby czas stanął w miejscu.

Z zapowiedzi wynika, że rżnięcie głupa i gruntów trwa- nie tylko drzew. Sugeruję retailerom przejęcie tego dworca. Świetny. Dogodnie położony i zasięg do 100 milionów ludzi. Będą jeździć, marki będą się otwierały, będzie też kino (!) i będzie też CCC i H&M. Wiele światowych marek. I lody świderki.

I ze Złotych Kutasów będą programy tv life. I będzie łał.

Ilustracje w ramach „Kartki z podróży”. W piątek blog przejdzie na emeryturę. Na tę okazję przygotowuję iwęt. W piątek. Zapraszam czytelników, sympatyków, obserwatorów, ratailovych prawników i ludzi wielkiego biznesu. 

 

 

Obrazki z wielu tras.

Jest wiele miejsc w Polsce gdzie powstały gh. Biorąc jednak pod uwagę ich ilość ok. 450 to jak na tak duży kraj- to jednak nie wiele. To co było nieodkryte, nieopisane i nieskojarzone to biznesowa degrengolada i naciąganie ludzi-na duże pieniądze.

Wrzucam te „zakazane” zdjęcia które się nie zmieściły, a ilustrują rzeczywistość-różnoraką. Takie obrazki „z trasy”.(cz.1)

Brakło papieru na wyklejenie, a strzałka prowadzi wprost do celu.

Balony na otwarciu i płachta na zamknięciu.

Giga lampa w miejscu wyspy. Chętnych na wyspę nie było. Przytulne fotele do lektury- w ciszy i skupieniu. 

 Tutaj proponowano m.in sambę i cha-chę

Po negocjacjach propozycja „ugody”.

Czyli kolejne kwity w nowej odsłonie.

 W galeryjnej rzeczywistości nie zawsze bywa różowo.

 Gh obsługują profesjonalne agencje reklamowe-przyznać trzeba, że klimat ciepła, radości, rodzinnej atmosfery zbudowano perfekcyjnie. Wyklejanie pustostanów bywa wręcz mistrzowskim połączeniem pustki  z rodzinną przestrzenią biegnących na zakupy ludzi.

 A system retail jest jak bańka.

 Sposoby na przyciągnie dzieci opanowano do perfekcji.Pomysłowe, oryginalne, atrakcyjne. 

Bywa, że i takie ogłoszenia można spotkać)))

Chodzi o to, „żeby było tak jak tam”.

Żeby było prawie jak przy la Croisette w Rzeszowie.

 A na zapleczu jak u Jean Louis Davida. 

 Następny do golenia. Polskie deskorolki w Manufakturze zostały wyplute.

Wietnamczycy nie lubią jak im się robi zdjęcia. Ale lubią się trzymać razem. Im deweloper-nie podskoczy.

 Grunt to wspólne dobro i samopoczucie.

 Nabrani na milionowe frekwencje to anonimowi bankrutoholicy z syndromem sztokholmskim. Mają dużo do powiedzenia-żonie.

 Tymczasem w tej wiedeńskiej kawiarni w gniazdkach nie ma prądu. Najemca oszczędza na prądzie. Z kompa-nie skorzystasz.

 Łatwiej przepisać nagrania kelnerów i trafić na jedynki niż zdokumentować retail i doczekać się poważnej debaty.

 Najemcy wkładają wiele trudu aby było fajnie.

Właściciele średnio radzą sobie z klientami robiącymi po nogawkach.

Nie ulega jednak wątpliwości, że niektóre atrakcje w centrach handlowo-rozrywkowych mogą pozytywnie zaskoczyć i przyciągnąć uwagę. Magiczny stół w Łodzi.

 Firmy komercjalizujące wiedzą jak sprzedać kawałek podłogi (Koszalin).

 Narcystyczne wizje systemu retail nie wytrzymują próby czasu. W tej chacie…

Spotkałem pana Narcyza ze Słupska.

Były szef kuchni i współzałożyciel znanej swego czasu w Polsce „Karczmy Słupskiej”.

-Przyjeżdżali do nas się uczyć. Otwieraliśmy karczmy w Stanach i w Kanadzie. Byliśmy najlepsi-wspomina. Jego przepisy na polskie jedzenie były hitem w całym kraju.-To wszystko zostało zlikwidowane-dodaje. Jeszcze dziś można go spotkać w słupskiej restauracji-szefuje. Uczy młodych. Autorytet.

A w samym Słupsku pizzę miejscowy Społem serwuje od 1976 roku. 

Serwują dwa rodzaje. 4 złote sztuka. Hit. Kilkaset sztuk dziennie.Stali klienci. Nieprzerwanie od 40 lat. Mają swoje receptury. Dwa rodzaje. 

Koncept galeryjny to ściema. 

 

Nie wiadomo czy zamknięcie czy Uyps!-otwarcie.

Jak w Zurichu. 

 Foody kończą tak.

A bary mleczne mają się tak.

Niby Krynica. Niby powinno pójść.Ale nie idzie. 

Bo biznes jest jak.

Możesz wygrać-pod jednym warunkiem. Że pod stołem nie siedzi oszust. Był kiedyś taki stolik. W środku siedział gość, który pomagał grającemu kiwnąć tego drugiego. Wymyślne urządzenie. Słusznie promowane w jednej z łódzkich gh. Jako atrakcja dla nie klientów.

 

Jak to było w szkole? Początek, rozwinięcie i zakończenie?

Dlatego też informuję czytelników, że w piątek spotkamy się tutaj,  aby przybić piątkę. Jest jeszcze wiele ciekawostek związanych z retailem, franczyzą. Ujmę to w książce „Franczyza-fakty i mity”. Bez znieczulenia. Tak jak jest. Wciąż czekam na info od Muszkieterów. Na razie nie odpowiedzieli na pytania. Może do wydania się obudzą i pofatygują. Trzymam za was kciuki. Dziękuję czytelnikom, mediom, znajomym i nie znajomym. To był ciekawy czas-poznawczo. Bezcenne. W piątek podsumowanie. Zapraszam.

I jeszcze linki od czytelników.

„Witam,

W dobie kolejnego światowego kryzysu, gdzie giełdy lecą w dół w tym nasza. Dobrze byłoby przypomnieć dla przestrogi historię wrogiego przejęcia firmy polskiego biznesmena, który stracił 30 mln zł na umowie dżentelmeńskiej z panem reprezentującym biznes po amerykańsku. Jak wygląda umowa dżentelmeńska wg pana z ameryki można przeczytać tutaj http://wyborcza.pl/duzyformat/1,127291,6177176,Zagadkowe_pozeranie_Sfinksa.html

Panowie reprezentują firmy, które są obecne praktycznie w każdej galerii handlowej. Firma pana Amerykanina działa w najlepsze w Polsce i jest tu zarejestrowana. Podejrzewam, że w Ameryce nie mógłby ten pan prowadzić w ten sposób biznesu bo by go zamknęli na setki lat do więzienia. Pan Amerykanin wyczuł, że w Polsce prawo „działa” w ten sposób, że można naszych rodaków okradać do woli. Uważajcie na szkodnika pana dżentelmena z ameryki.

Pozdrawiam,

Piotr”

WITAM.
Temat słabej/złej/tragicznej sytuacji najemców został szeroko opisany w blogu. Jeszcze wiele rzeczy ciekawych się dowiemy. Winne są firmy komercjalizujące opowiadające bzdury kandydatom na najemców, ale również naiwni najemcy, którzy wierzą we wszystko co się im przedstawia (mapki, wizualizacje, koncepty, inne pierdoły). Dwa miesiące temu miałem pewną
miłą pogawędkę z dostawcami pewnych produktów do marketów w Polsce. Rozmowa była miła i przyjemna. Właśnie koledzy otrzymali od przedstawicieli marketów propozycję nie do odrzucenia. Albo obniżacie ceny w złotówkach o 4% w stosunku do 2015 roku, albo nie będzie zamówień z marketu w 2016r. To reakcja na przewidywany podatek od supermarketów.

Na początku 2016r. znacznie osłabiła się złotówka wobec m.in. dolara i euro. Co oznacza, że wszyscy dostawcy do marketów, którzy kupują towary za dolary i euro a stałe ceny w umowach z marketami mają w złotówkach, zaczynają liczyć straty już w styczniu. Wielu dostawców nie wytrzyma tych kursów walut do grudnia 2016r. To kolejna grupa współpracująca z gh, która ma i będzie miała wielkie problemy. Na to nałożyła się podwyżka minimalnego wynagrodzenia, ustalenie minimalnej kwoty zarobku na godzinę dla pracownika w przypadku umów zleceń, ozusowania umów zleceń i inne dodatkowe koszty. Zwolnienia pracowników u dostawców są nieuniknione. Mogę też przewidzieć, że jakość, przynajmniej niektórych produktów dostarczanych do marketów będzie gorsza.
M.

I taki mail.

Przeczytałem w „Broad Peaku”, że teściem Adama Bieleckiego jest Paweł Bugajny. To znany poznański deweloper. Wyguglowałem. Bankrut! Poza tym umoczony w kredyt we CHF. Kurwa, gdzie nie spojrzę tam bankrut. Ja zamknąłem rok z zerowym długiem. Czynsze popłacone, zusy też. Czasem czuję się jakiś taki wyalienowany.

W dzisiejszym świecie życie na kredyt, inwestowanie za pożyczone pieniądze jest przyjmowane niemal za normę, Może jestem za bardzo konserwatywny. Ale to moim zdaniem zdrowy rozsądek. Choć czasem muszę mierzyć się z pogardą i niedowierzaniem. Taki młody i nienowoczesny. Jak retailowa retoryka. Biznes to taka droga pod prąd. Z prądem płyną zawsze śmieci. Mogłem być w USA, mogłem pracować dalej na etacie.

Wybrałem zapierdzielanie przez 7 dni w tygodniu. Czasem kosztem rodziny i swoich pasji. Ale najbardziej kręci mnie to, że cały czas gonię króliczka. I to jest fajne. Czerpie energię z uśmiechniętej miny klienta, a smucę się gdy widzę inną reakcję. Szukam wyjścia jak mogę coś poprawić. Droga do perfekcji. Choć daleka ale lubię bawić się w Kolumba”.